مرحوم آیت الله بافقی از كسانی بود كه بارها به دیدار حضرت ولی عصر عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف نائل آمده بود.

 بارها می‌گفت اگر مرا نكشند زنده خواهم بود تا آن حضرت ظهور نمایند و اگر مرا بكشند، باز ان‌شاء‌الله درآمدن آن جناب رجعت خواهم كرد و به دنیا خواهم آمد تا در ركابش خدمت كنم و دین خدا را یاری نمایم.

نكته مهم این‌كه آن‌چه از تشرفات و توسلات ایشان به امام زمان علیه‌السلام بر می‌آید نشانگر صمیمیت زیادی استكه بین ایشان و امام و مقتدای خود بوده است.

آن مرحوم نمونه آشكاری از اولیاء الهی بود كه نمایانگر این حقیقت قرار گرفت كه همچون اولین قرن‌ها، با وجود زمانغیبت، می‌توان با ایجاد سنخیت روحی از بعد ملكی و ملكوتی به امام عصر ارواحنافداه نزدیك شد. آن هم در بدترین شرایط روزگار و دوران ظهور ظلم و فساد.

مرحوم رازی  می‌فرمایند:

آیت الله بافقی از شیفتگان و دلباختگان آن حضرت بود و در تمام شداید و گرفتاری‌ها، جز به آن حضرت توسل نمی‌جست و می‌فرمود:

غیر ممكن است كه كسی دربخانه امام زمان علیه‌السلام را بكوبد و در به روی او باز نشود، به یاد دارم كه می‌فرمود:

  اگر مشكل مهمی برای تان پیش آمد در سحر شب جمعه در جای خلوتی 70بار با این كلمات به محضر امام عصر ارواحنافداه استغاثه كنید كه بسیار تجربه شده است:

هم چنین می‌فرمود:‌

  نماز امام زمان ارواحنافداه در سحر شب جمعه بسیار توسلمؤثری است.

وفات

سرانجام مرحوم بافقی در اثر ظلم رضاخانی به آستان مقدس حضرت عبدالعظیم  در شهر ری تبعید شده و در سال 1365 ه ق مسموم  شده و از دنیا رفت .
در حالی که نمونه ای بارز و کامل و جامع از حالات یک منتظر راستین را داشت و یک تنه در برابر ظلم و ستم رضاخانی ایستاد .
 

مرقد مظلوم مرحوم بافقی - حرم حضرت معصومه - ع

منبع

امام زمان علیه‌السلام , آیت الله بافقی , امام عصر , استغاثه